Przepisy kodeksu rodzinnego przewidują obowiązek alimentacyjny rodziców wobec dzieci, które jeszcze się nie usamodzielniły, ale ten obowiązek nie oznacza, że syn musi mieszkać w Pana domu i być na Pana utrzymaniu. Ustawodawca przewidział pewne ograniczenia w możliwości uzyskania alimentów jeśli dzieci nie dokładają starań aby usamodzielnić się.

W art. 133 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego przewidziano, że „Rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania”. Przyjmuje się, że także dziecko pełnoletnie może nie być w stanie „utrzymać się samodzielnie”, jeśli np. uczy się w szkole czy na studiach. Jednak ustawodawca zwrócił uwagę w § 3 art. 133, że „Rodzice mogą uchylić się od świadczeń alimentacyjnych względem dziecka pełnoletniego, jeżeli są one połączone z nadmiernym dla nich uszczerbkiem lub jeżeli dziecko nie dokłada starań w celu uzyskania możności samodzielnego utrzymania się.”

Poza tym przyjmuje się, że osoba zobowiązana do alimentów może powołać się – w wyjątkowych okolicznościach – na art. 5 kodeksu cywilnego, który dotyczy zasad współżycia społecznego.  

Oczywiście trzeba liczyć się z tym, że syn możne domagać się od Pana alimentów, które zapewniłby mu utrzymanie. Może złożyć pozew do sądu o zasądzenie alimentów. Musiałby Pan wykazać, że alimenty się dziecku  nie należą, że skoro nie uczy się i nie pracuje, a jest osoba zdrową. Trzeba wykazać, że syn nie dokłada starań w celu uzyskania możności samodzielnego utrzymania się, więc alimenty mu nie przysługują. Może się Pan też powoływać na własną sytuację majątkową i wskazać, że wypłacenie alimentów spowoduje dla Pana nadmierny uszczerbek, że nie wystarczy Panu na własne utrzymanie na dokonanie wszystkich opłat itp. 

Ocena całej sytuacji  będzie należeć do sądu i to on będzie rozstrzygał, czy alimenty się należą czy nie.

 

JM

„Trudno poprawić los ludzi przez dobre prawa, łatwo jednak go pogorszyć przez złe”.

Franklin Delano Roosevelt