Jeśli rodzicie nie są w stanie porozumieć się co do zasad na jakich mają odbywać się spotkania z dzieckiem, to decyzję w tej sprawie może podjąć sąd rodzinny. W tym celu należy złożyć do wydziału rodzinnego sądu rejonowego wniosek o wydanie postanowienia dotyczącego zakresu i terminu kontaktów z dzieckiem. Z takim wnioskiem może wystąpić każde z rodziców.

Podstawą prawną dla wydania orzeczenia w przedmiocie kontaktów jest art. 109 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, który przewiduje, że jeżeli dobro dziecka jest zagrożone, sąd wyda odpowiednie zarządzenia. W szczególności sąd może zobowiązać rodziców oraz małoletniego do określonego postępowania z jednoczesnym wskazaniem sposobu kontroli wykonania wydanych zarządzeń.

We wniosku należy podać imię nazwisko i adres wnioskodawcy oraz pozostałych uczestników postępowania (tj. dziecka, matki i ojca). Do wniosku należy dołączyć akt urodzenia dziecka potwierdzający istnienie więzów rodzinnych. Należy dokładnie określić gdzie i w jakich terminach miałyby się odbywać spotkania z dzieckiem. W uzasadnieniu pisma trzeba opisać sytuację i wskazać na fakty potwierdzające zasadność wniosku - wskazać powody, dla których spotkania mają się odbywać we wskazany sposób. Należy podać wiek dziecka i określić jaki jest związek emocjonalny wnioskodawcy z dzieckiem.

Może Pani na przykład zawnioskować, aby ojciec dziecka mógł spotykać się z nim np. raz w tygodniu w niedziele w godzinach ….., w obecności matki, bez osób trzecich.

Oczywiście ojciec dziecka będzie mógł przedstawiać własne propozycję co do terminów i warunków w jakich mają się odbywać spotkania. Należałby więc wyjaśnić sądowi swoje stanowisko. Jeśli dziecko jest małe, to  można na przykład powołać się na konieczność stałego pilnowania go, zapewnienia odpowiedniej opieki, chęć uniknięcia zamieszania w domu, ograniczenie wirusów itp. W przyszłości jednak ojciec dziecka będzie prawdopodobnie domagał się zmiany orzeczenia sądu, bo zapewne będzie chciał zabierać dziecko do swojego domu, albo na spacer, czy nawet na wakacje.

 

Z reguły sąd chce zapewnić pewną „równowagę” w kontaktach z rodzicami, przyjmując, iż dla prawidłowego rozwoju dziecka konieczna jest spędzanie czasu zarówno z matką, jak i ojcem. Jeśli styczność z którym z rodziców może mieć negatywny wpływ na dziecko, to sąd może zakazać kontaktów tego rodzica dzieckiem, ale są to jednak szczególne sytuacje.

Trudno jest mi powiedzieć jaką decyzję podejmie sąd. Jeśli żądania ojca będzie Pani uważała za przesadzone, to może Pani argumentować, że dziecko nie może się tak często spotykać z ojcem, bo to spowoduje, że zbyt mało wolnego czasu będzie spędzało z matką. Sąd musi tu uwzględnić, że zarówno rodzice jak i dzieci mają też pewne obowiązki – w domu  i poza nim (praca, nauka itp.).

Za normalną można uznać sytuację, gdy ojciec ma prawo zabrać dziecko na kilka godzin do swojego domu raz w tygodniu  w dzień wolny od pracy np. w sobotę.   Możliwe jednak są też częstsze kontakty np. że  dodatkowo ojciec spędza jeszcze dzień z dzieckiem w dniu pracy np. w środę po południu.  Sąd może też postanowić, że dziecko będzie spędzać co drugą sobotę z ojcem, ale będą to dłuższe spotkania, a nawet że dziecko będzie zostawać na noc w domu ojca.

Trudno jest mi przewidzieć Państwa argumenty w sądzie, a tym bardziej określić jakie zapadnie orzeczenie. Wszystko zależy od oceny sądu i pewnej „praktyki” przyjętej w danym sądzie, dla rozstrzygania tego rodzaju spraw.